Mischievous Identity Chapter 2

First off, I would like to take this chance to say thanks you with all of my heart to all readers especially those discreet ones. I hope you all enjoying the rest of the story.. Lalo na sa avid reader ko na nag udyok sa akin para magsulat ulit... I know you know yourself!! Haha!!

DISCLAIMER: The author withholds all his prerogatives to the work, and requests that in any use of this material that his rights are purely respected. No part of this story maybe reproduced or transmitted in any form or by any means: replicating, copying, duplicating or otherwise, without the prior consent or permission of the author himself.

Any commonality to any individual, place, or written works are absolutely COINCIDENTAL. 

Mischievous Identity

KABANATA II

"Shane!! Ikaw pala yan!"

"I'm sooo much missing you sephie! can you give me a hug?!"

Si Shane. Isa sa mga kabarkada ko. Siya lang ang nalalapitan ko kapag minsan ay may busy si Jacob kay Patrick. 

"Ohhh you made me a surprise again!! Haha bat nandito ka rin?!"Sabi ko habang tinatanggal ko ang mga kamay nya sa mga mata ko.

"You missed me don't you?! Hanggang ngayon ba di ka pa rin nakaka recover sa mga surprises ko sayo?! Ohh come on! You have to get used to it! We're never such a child anymore!! Hmmm wait! What about a new love life?!"

"Love life?! As if naman na makulay ang lovelife mo kesa sa akin?!" 

"Hay sephie, c'mon you have come to think of it. Everytime I am telling you about it, parang napa-praning ka ehh!! Sino ba? hmmm?! how about Christine, I thought you're dating right?! Come on dude! Be a man!"

"I'm just trying to be a man ehh.. But there is something that urges me to become more famine than being this god damn man ehh!! I know mahal ko si Christine, pero mas matimbang si Jeremy sa akin. 

Oooops.. Out of nowhere bat nasabi ko ang tungkol kay Jeremy?! Mahirap i-explain pero siguro nga sa loob ng ilang taon na di pagpaparamdam sa akin ni Jeremy ehh mas lalong tumitindi pa ang pangungulila ko sa kanya."

"Shaine, can I ask you a favor?"

"What is it young lad?"

"Pwede mo ba akong halikan?"

"AHEEEEM.. Halik?! So meaning a kiss?! Do you want me to kiss you?"

"Oo!! I'm just trying to realize the feelings of what I have to Christine.?!"

"Are you sure? fucking sure? Since then you know naman that I am such liberated shit and I'm not refusing anything when it comes on that! Better be having the second thought!!" 

"Pagkakataon mo na toh, Shane!! But if I refuse not to continue this, could we just stop?"

"But what if I don't wanna if I seize the moment?!" 

"Sige nahh!! Di ko talaga alam yung feelings ehh.."

Bigla akong sinunggaban ni Shane mula sa kinalalagyan ko malapit sa hagdanan. Manlalaban sana ako pero parang pinaubaya ko na lang ang pagkakataon ko sa kanya. Kanyang dinikit ng bahagya ang labi ko sa labi nya. Hanggang naglapat. Napapikit ako. Gumanti ng halik sa akin si Shane. Ginantihan ko rin. Ninanamnam ko ang bawat kagat sa pinakaibabaw ng labi ko. Hanggang sa nilabas niya ang dila niya, hudyat na kailangan ko rin gumawa ng aksyon para makatugon sa kanya.

Bigla kong naalala sa ginagawa namin si Jeremy. Ang one true savior ko. Nasa high school pa lang ako ay binigyan niya ng kahulugan ang buhay ko. 

Una kaming nagkakilala 2nd year high school pa ako nun at di ko pa alam ang ibig sabihin ng pag-ibig. 

Habang palaban na hinahalikan ako ni Shane out of nowhere ay bigla kong nasabi ang isang salitang nagpatigil sa amin mula sa rurok ng aming makamundong pagnanasa.

"Argh. Jeremy.. Argh.."

"Wait?! Am I hear it right?  You say JEREMY out of this norm?"

"C'mon, let's just keep doing this.." Sabi ko na may pananabik pa sa na susunod na mangyayari.

"No. Ayoko na! Kung gagawin mo yan kay Christine I'll better be going to make distance her for you. Kaibigan ko si Christine. Ayokong nasasaktan siya."

"Please! I'm begging you.. Wag mong gagawin yan sa kanya!!"

"Pathetic numb! Why in the world you haven't yet recover to Jeremy? Sige na. We're all done. If you want to have sex with me, you just try to imagine your partner first not your god damn primitive imaginations! 

Di ko alam. Litung-lito talaga ako sa mga nangyayari sa buhay ko. Dala na rin siguro ng pagnanasang makita kong muli si Jeremy sa buhay ko. Ilang taon na rin lumipas. Akala ko wala na ang sugat. Pero namnam ko pa rin at pilit kong tinatanggal ang tibok ng puso ko sa kanya. 

Lumabas ako ng abandonadong bahay na disappointed sa nangyari. Hinayang ako dahil mali pala ang narararamdaman ko kay Christine. Para akong sinuntok ng sarili kong imahinasyon, na di pala pagmamahal ang nararamdaman ko sa kanya. 

Tumawag sa akin si Kuya Elmer sa cellphone. Nakita niya raw si Shane sa labas at agad na niyang ibinigay ang diniliver na tubig sa kanila. 

"Boss, mukhang bad trip ata si mam Shane ahhh?!"

"Wag mo nang gambalain, Kuya Elmer. Halika samahan mo muna akong mag-almusal.. "

"Sige po, boss! Babalik po ako jan hatid ko lang po yung huling ididilever ko kay Aling Pining.."

"Oo pasuyo na lang ahh!! Salamat!"

Samantala, mayroong akong nataggap na message sa akin si Jacob. 

"Best! I'll be in the country next week. Might as well pick us up at the airport  together with my nanay. I know you are missing me! Sana nagkita na tayo so we have a lot of good memories together to spend when I am there already!"

"Nagmamadali akong tumungo sa kanila para kausapin ang nanay niya tungkol sa txt message na kinagulat ko rin. Para ko na kasing kapatid si Jacob ehh kaya di na rin ako iba sa mga magulang rin nito. 

Nagtungo muna ako sa loading station para magpaload. Tinawagan ko ang nanay ni Jacob. 

"Jacob anak, madali ka dito sa bahay! May ipapasuyo lang ako sayo!" Aniya ng nanay ni Jacob. 

"Malapit na po ako dyan pakihintay na lang po ninyo ako.."

Madali kong tinungo ang bahay nina Jacob. Di ko alam kung anong mayroon at bakit pinagmamadali ako ni Tita Tere sa bahay nina Jacob. Ito lamang ang first time na masaya siyang nagpapasuyo sa akin simula nang ako ang humawak ng kanilang negosyo. 

Habang nagmamadali, di ko pa rin maalis sa isipan ko kung bakit pangalan pa rin ni Jeremy ang nabanggit ko sa panakaw naming sandali ni Shaine. Isang sikreto tuloy na baka magbago sa mga susunod na araw. Kailangan ko na sigurong maghanda. 

Sa isang gilid malapit sa bahay nina Jacob, may natanaw akong kotse. Di kasi ako magaling pagdating sa mga kotse kaya di ko mawari kung ano bang tipo ng kotse yung dun, pero alam ko sa sarili ko na di yun sa kanila, baka nakiki-park lang yun. Pero hindi ehh.. Kailangan ko na talagang pumunta sa kanila para malaman kung ano ba talaga ang mga katanungang gumagambala sa isipan ko..